ROK SZKOLNY 2017/2018

TEATR POLSKI POZNAŃ

28 grudnia 2017 (czwartek); godz. 19.00; bilet ulgowy/grupowy 40 zł

ilość biletów ograniczona; decyzja/zapisy do 9.11; wpłaty do 15.11

K.; Paweł Demirski

Reżyseria: Monika Strzępka

Scenografia i kostiumy: Arek Ślesiński

Premiera: 04-11-2017

W spektaklu wykorzystano fragmenty książki „Czas Kaczyńskiego” Roberta Krasowskiego, a także utwór „Polskie drogi” Andrzeja Kurylewicza oraz piosenkę z filmu „O dwóch takich co ukradli księżyc” (słowa: Jan Brzechwa, muzyka: Jan Sart).

Paweł Szaniawski "Rzeczpospolita"

Spektakl zatytułowany „K.”, inspirowany osobą prezesa Prawa i Sprawiedliwości (PiS) Jarosława Kaczyńskiego, pokaże w sobotę Teatr Polski w Poznaniu. Na scenie pojawią się także: „Donald”, „Matka Prezesów”, oraz „Duch Unii Wolności”.

Współtwórca - wraz z Moniką Strzępką - spektaklu Paweł Demirski powiedział PAP, że sztuka będzie opowieścią, opartą na obserwacji współczesnych elit politycznych. „Na scenie pojawią też postacie złożone z sumy pewnych polskich politycznych zachowań, jak i postacie powstałe z pewnego połączenia życiorysów polityków” – mówił Demirski. Głównym bohaterem spektaklu w reż. Moniki Strzępki będzie „K.”, wzorowany na prezesie PiS Jarosławie Kaczyńskim. Zdaniem Demirskiego, sztuka będzie też próbą zrozumienia fenomenu Kaczyńskiego, czyli „osoby, która właściwie od 1990 roku kształtuje obraz polskiej polityki”. „Czego by nie sądzić o nim – jest to postać dość fascynująca” – powiedział. W tytułowego bohatera wcieli się Marcin Czarnik. Na scenie pojawi się także m.in. „Donald” grany przez Jacka Poniedziałka, „Matka Prezesów” - tej roli Barbara Krasińska; oraz postać „Ducha Unii Wolności”, którego zagra Joanna Drozda. Demirski pytany, czy spodziewa się, że spektakl wzbudzi kontrowersje, odpowiedział: „nigdy nie robiliśmy spektaklu, który miałby wywołać skandal”. „Wywołać w Polsce skandal jest niesamowicie prosto, natomiast ja absolutnie nie widzę celowości takich działań. Opowiadamy raczej to, co jest związane z naszą wrażliwością, naszym widzeniem świata. Ja nigdy nie wychodzę z takiego założenia, aby robić rzeczy kontrowersyjne, tylko szczere” – zaznaczył. Jak mówił, „staramy się patrzeć w miarę obiektywnie, ale polityka jest miejscem, w którym raczej normalni, empatyczni i wrażliwi ludzie się nie znajdują, bądź z niej szybko wylatują” – podkreślił. Demirski wyjaśnił także, że w jego odczuciu „polityka zawsze wygląda tak samo; czy się mówi o polityce, która się dzieje teraz, czy o polityce która działa się 50 lat temu, czy która będzie się działa za 2 lata, jak w naszym przypadku”. „Wydaje mi się, że mechanizmy polityki są wciąż podobne. Pytanie - jakie demony potrafi wywołać sposób jej prowadzenia. O tym też jest ten spektakl: o skutkach narzędzi politycznych, jakie są stosowane w Polsce” – powiedział Demirski. Premiera spektaklu „K.” odbędzie się w sobotę na Dużej Scenie Teatru Polskiego w Poznaniu.

 

MARYNKOWE PONIEDZIAŁKI Z MUZĄ

- 13.11 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Zgoda

reżyseria: Maciej Sobieszczański; 1 godz. 27 min.

Jest rok 1945. Właśnie kończy się wojna. W Świętochłowicach na Śląsku organy bezpieczeństwa tworzą obóz pracy dla Niemców, Ślązaków i Polaków. Pod pretekstem ukarania zdrajców narodu polskiego, UB dokonuje czystek wśród „niechętnych komunistycznej władzy”. Do pracy w obozie zgłasza się młody chłopak Franek (Julian Świeżewski). Próbuje ocalić Annę (Zofia Wichłacz), w której jest zakochany. Nie wie, że wśród osadzonych znalazł się Erwin (Jakub Gierszał), Niemiec, jego przyjaciel sprzed wojny, który od dawna skrycie kocha się w dziewczynie…

 

- 20.11 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Ana, mon amour (2017)

reżyseria: Calin Peter Netzer (Rumunia);

Toma i Ana poznają się na studiach. Zakochują się w sobie czując, że oboje są sobie potrzebni. Ana ma skomplikowaną historię rodzinną i cierpi na ataki paniki. Pochodzący z klasy średniej Toma jest równie zaszokowany, co zafascynowany lękami swojej dziewczyny. Wspiera ją, zabiera do kolejnych lekarzy. Jednocześnie obydwoje zaczynają izolować się od rodziny i przyjaciół. Słabość Any wydaje się dodawać siły Tomie. Gdy dziewczyna zachodzi w ciążę, rozpoczyna terapię, dzięki której zmieni się i stanie silniejsza. Ale wtedy świat Tomy zacznie się chwiać w posadach…

Należy do tego typu kina, które dotyka, kąsa, szarpie - a w efekcie boli. To trzeci już, tylko w tym roku, rumuński film w polskich kinach, który warto poznać. (Maciej Kędziak, Onet)

 

- 27.11 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Najlepszy (2017)

reżyseria: Łukasz Palkowski; 1 godz. 50 min.

Historia życia Jerzego Górskiego, który mimo wielu przeciwności został mistrzem świata w podwójnym triatlonie.

Koronny dowód, że w Polsce możliwe jest kręcenie kina komercyjnego na światowym poziomie. Z jednej strony rozrywkowego, z drugiej inspirującego i promującego tak dziś potrzebne autorytety. (Grzegorz Kłos, WP)

 

MARYNKOWE PONIEDZIAŁKI Z MUZĄ

- 30.10 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Po tamtej stronie

reżyseria: Aki Kaurismäki; 1 godz. 38 min.

Mistrzowski film, w którym może się przejrzeć (i pośmiać z siebie) współczesna Europa. Fiński pokerzysta marzący o własnej restauracji i syryjski uciekinier wierzący, że życie jest piękniejsze "po tamtej stronie". Czy tylko w bajce ich nieoczekiwane spotkanie to początek pięknej przyjaźni?

2017 BERLINALE Srebrny Niedźwiedź - Najlepszy reżyser Aki Kaurismäki

Film jak sen

(...)Dlatego tak istotna jest wizualna strona filmu, która komunikuje więcej niż tysiące słów. Zdjęcia ze statycznej kamery i w pieczołowicie skomponowanych kadrach tylko w tym pomagają. Nostalgiczne, modernistyczne meble w mieszkaniu oraz jego samochód Wikströma sugerują pewien bezczas. Plakat Jimmiego Hendrixa w jego restauracji pasuje tam jak pięść do nosa, ale jest idealnym komentarzem do poziomu przybytku. Kiedy właściciel decyduje się zmienić profil knajpy na bar sushi, wszyscy wkładają kimona i zaczynają serwować sushi z solonego śledzia. Takich motywów jest w filmie na pęczki – nie wypada ich wszystkich opowiedzieć, trzeba je po prostu zobaczyć. A ponieważ Kaurismaki kocha muzykę, także od strony dźwiękowej film jest trudny do zignorowania. Ulubiony zespół reżysera – Kati Outine – pojawia się na ekranie więcej niż raz.

Najważniejsze jednak w Po tamtej stronie jest to, że Aki opowiada, bez zbędnego zadęcia i sentymentalizmu, poruszającą historię przyjaźni i braterstwa ponad rasowymi podziałami. Na jednym biegunie stawia organizacje państwowe, które wbrew deklaracjom nie potrafią pomóc potrzebującym. Na drugim – zwykłych obywateli, których poczucie małej wspólnoty jest silniejsze niż uprzedzenia. Oczywiście, nie wszędzie jest tak różowo. A to grupa pijanych facetów zaczepia Khaleda na przystanku, wyzywając go od „wielbłądziarzy”. Później ktoś inny nazwie go Żydem. Na szczęście, zdaje się mówić reżyser, nie wszyscy są skończonymi troglodytami.

 

- 6.11 (poniedziałek); godz. 15.15 (po AKADEMII FILMOWEJ - dla klas humanistycznych "maraton"); bilet 10 zł - Safari

reżyseria: Ulrich Seidl; 1 godz. 31 min.

gatunek: dokumentalny

Ulrich Seidl wraca do Afryki – ostatnim razem był tu, realizując pamiętną fabułę "Raj: miłość", o seksturystyce starszych białych kobiet. Tym razem portretuje austriackich myśliwych, zażywających uroków mordowania zwierząt w rezerwacie. Wszystko jest jak najbardziej legalne – każde zwierzę jest odpowiednio wycenione, miejscowa ludność zarabia pieniądze na obsłudze gości (myśliwy w tydzień wydaje tyle, ile normalny turysta w dwa miesiące), tworzą się miejsca pracy i infrastruktura – cały biznes jest prowadzony przez Austriaka, który przeniósł się na Czarny Ląd. Film jest okrutnym rewersem programów przyrodniczych – widzimy śmierć i cierpienie zwierząt, fizyczne podniecenie myśliwych; ludzi, którzy przyznają sobie prawo do panowania nad naturą i czerpią satysfakcję z zadawania śmierci. Jak każda społeczność, tworzą oni swoje magiczne rytuały, które podtrzymują ich wspólnotę. Seidl portretuje ich w swoim stylu – bezlitośnie, ironicznie i ze swoistym dystansem. Jego bohaterowie starają się wytłumaczyć, co ich pociąga w polowaniu, dorabiając do pierwotnych instynktów pseudofilozoficzne teorie będące echem tych, które w połowie ubiegłego stulecia doprowadziły do śmierci milionów ludzi. Seidl zdziera maskę z „cywilizowanych” Europejczyków, pokazując ledwie skrywany rasizm, obojętność na biedę i fascynację przemocą. Film to przejażdżka po jego stałych motywach: brzydota ludzkiego ciała (zderzona z ciałami umęczonych zwierząt), obraz człowieka realizującego swoje mroczne żądze bez dbania o interes innych. Bohaterowie Seidla to zwykli mieszczanie – emeryci, nastolatki i zamożna klasa średnia. Seidl podchodzi do nich tak blisko, jak to możliwe – opowiadają o swoich emocjach bez żadnych zahamowań.

 

 

TEATR POLSKI POZNAŃ/SCENA DUŻA

25 listopada 2017 (sobota); godz. 19.00; bilet 25 zł (płatność do 16.11.2017)

TROJANKI; Eurypides

W spektaklu wykorzystano również fragmenty „Trojanek według Eurypidesa” Jeana Paula Sartre'a w przekładzie Jerzego Lisowskiego.

Reżyseria: Kamila Michalak

Scenografia: Karolina Fandrejewska

„Trojanki” to opowieść o momencie nieheroicznym, o trwającej zawsze chwili pomiędzy wielkimi, historycznymi narracjami, pomiędzy kataklizmem a kataklizmem. Istotą tej opowieści jest poszukiwanie miejsca, czasu, sposobu na trwanie przy ofiarach. Na lament. Skoro wszystko wskazuje na to, że historia wcale się nie skończyła i wciąż nieubłaganie toczy się, pozostaje tylko nieodwracanie wzroku. Współodczuwanie jako jedyny wspólny wszystkim obrzęd. „Trojanki” dzieją się w czasie, w którym piękni i zbrojni bohaterowie „Iliady” zakończyli już swoje potyczki, w którym Odyseusz nie wsiadł jeszcze na statek, by rozpocząć swoją pełną przygód podróż. Ten czas należy do opłakujących kobiet – tylko one, Trojanki, ocalały ze zdobytego miasta. Tylko one widzą jego ostateczny upadek. Ich losy zależą od wrogów i kapryśnych bóstw, zależą od wszystkich, tylko nie od nich samych. Wojna nie ma w sobie nic z kobiety, ale kobieta – być może w sposób szczególny – nosi w sobie wojnę. Jej lament – skutecznie zagłuszany przez narracje o męstwie, przez kolejne newsy – zawsze towarzyszy śmierci. To ona staje przed wyzwaniem, czy i jak żyć dalej. Jej płacz rozlega się i zawsze i teraz: pod murami Troi, na wszystkich wojnach świata, nad brzegami Morza Śródziemnego, wszędzie gdzie wielka historia wyrzuca na brzeg kolejne trupy.

/Barbara Klicka/.

 

 

TEATR NOWY POZNAŃ SCENA DUŻA

26 listopada 2017 (niedziela); godz. 18.00; bilet 30 zł (płatność do 30.10.2017)

DZIADY; Adam Mickiewicz

Reżyseria: RADOSŁAW RYCHCIK

Scenografia i kostiumy: ANNA-MARIA KARCZMARSKA

Muzyka, multimedia: MICHAŁ LIS, PIOTR LIS

To nie jest nudna szkolna lektura. DZIADY to pełna rozmachu i kolorów opowieść o miłości silniejszej niż śmierć, wciągające widowisko o podziale świata na wyzyskujących oraz wyzyskiwanych i o potędze poezji, która ma moc przełamywania wszelkich barier. Także tych nagromadzonych wokół genialnego dzieła Mickiewicza, które – przepuszczone przez uniwersalny filtr popkultury – objawi publiczności swoje nowe, dowcipne i pełne zaskakujących skojarzeń oblicze..

Spektakl wziął udział w następujących festiwalach:

– VIII Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Dialog-Wrocław”

– Festival Borštnikovo srečanje, Maribor, Słowenia

– 35. Warszawskie Spotkania Teatralne

– XXI Międzynarodowy Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych, Łódź

– Międzynarodowy Festiwal Teatralny „Boska Komedia”, Kraków

– Festiwal Nowego Teatru, Rzeszów

– Ogólnopolski Festiwal Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje”, Katowice

– Festiwal „Wybrzeże Sztuki”, Gdańsk

– Open’er Festival 2014, Gdynia

– Opolskie Konfrontacje Teatralne „Klasyka Polska”

 

 

TEATR NOWY POZNAŃ SCENA DUŻA

30 listopada 2017 (czwartek); godz. 19.00; bilet 30 zł (płatność do 30.10.2017)

AMBONA LUDU; Wojciech Kuczok

Ograniczenia wiekowe: od 16 lat.

Reżyseria: PIOTR KRUSZCZYŃSKI

Scenografia i kostiumy: MIREK KACZMAREK

We współczesnej dramaturgii wciąż mało jest tekstów, które mówiłyby o przekraczaniu granic: uprzedzeń, poglądów, heurystyk… AMBONA LUDU, napisana dla Teatru Nowego przez Wojciecha Kuczoka – laureata „Paszportu Polityki” oraz Nagrody Literackiej „Nike”, stanowi próbę wypełnienia tej luki. Wnikliwe studium lokalnych społeczności, posługujących się systemem utrwalonych stereotypów, to jednak pretekst. W istocie idzie tu o nakreślenie obrazu współczesnych Polaków oraz zagrożeń, jakie niesie narastająca frustracja, znajdująca swe ujście w radykalizującym się języku. A także – o podkreślenie potrzeby społecznej wspólnoty, opartej nie tyle na równości, co na równoważności przekonań.

 

 

MARYNKOWE PONIEDZIAŁKI Z MUZĄ

- 16.10 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Twój Vincent (2017)

reżyseria: Dorota Kobiela Hugh Welchman; 1 godz. 35 min.

27 lipca 1890 r. szczupła postać idzie po zmierzchu chwiejnym krokiem senną ulicą francuskiego miasteczka Auvers. Mężczyzna nie ma nic przy sobie; dłonie przyciska do świeżej rany postrzałowej, z której sączy się krew. To Vincent van Gogh – wówczas mało jeszcze znany artysta, dziś uznawany za jednego z największych malarzy na świecie. O jego tragicznej śmierci wiadomo od dawna, jednak nadal nie jest jasne, jak i dlaczego doszło do śmiertelnego postrzału. "Twój Vincent" opowiada właśnie tę historię, odkrywa okoliczności tajemniczej śmierci artysty. Czy na pewno popełnił samobójstwo? Co się wydarzyło przez 6 tygodni od ostatniego listu van Gogha, w którym pisał, że czuje się dobrze i jest zupełnie spokojny? "Twój Vincent" to pierwsza pełnometrażowa animacja malarska, która zachwyca widzów na całym świecie. Każda z 65 000 klatek filmu została ręcznie namalowana, w projekcie wzięło udział 125 zawodowych malarzy z całego świata, którzy świat znany z obrazów van Gogha ożywili na ekranie.

- 23.10 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Ptaki śpiewają w Kigali (2017)

reżyseria i scenariusz Krzysztof Krauze, Joanna Kos-Krauze; 1 godz. 53 min.

Jest rok 1994. Po tym, jak w Kigali zestrzelono samolot prezydenta Rwandy, trwają rozruchy między plemionami Tutsi i Hutu. W ciągu trwających 100 dni czystek z rąk ekstremistów ginie około miliona ludzi. Świadkiem tych wydarzeń jest Anna (Jowita Budnik) – polska ornitolog, która przyjechała do Afryki, aby prowadzić badania nad spadkiem populacji sępów w Rwandzie. Gdy zaczyna się ludobójstwo, Polka ratuje przed śmiercią młodą dziewczynę z plemienia Tutsi – Claudine. Anna umożliwia ocalonej ucieczkę do Polski. Po przylocie do kraju kobiety próbują otrząsnąć się z koszmarnych przeżyć, ale nie są w stanie wpisać się w rutynę codziennego życia. Pewnego dnia, po upływie kilku lat, Klarysa decyduje się na powrót do ojczyzny. Anna postanawia wyruszyć wraz z przyjaciółką w tę niezwykle emocjonalną podróż do samego serca Afryki

 

 

TEATR WIELKI; POZNAŃ

7 grudnia 2017 (niedziela); godz. 18.00; bilet (III BALKON) 27 zł ulgowy lub (II BALKON) 40 zł ulgowy (płatność do 6.11)

LEGENDA BAŁTYKU; Feliks Nowowiejski

Libretto Waleria Szalay-Groele, Krystyna Jeżewska

Kierownictwo muzyczne Tadeusz Kozłowski

Reżyseria i choreografia Robert Bondara

Dwóch rywali, rybak Doman i kupiec Lubor, stara się o rękę Bogny. Jej ojciec sprzyjający bogatemu Luborowi, wysyła Domana po koronę Juraty, legendarnej władczyni zatopionego miasta, i ma nadzieję nigdy więcej już go nie zobaczyć… Czy sprawiedliwość oprze się falom intryg?

Po blisko stu latach od światowej premiery Legenda Bałtyku Feliksa Nowowiejskiego powraca na scenę Opery Poznańskiej. Twórca między innymi muzyki do Roty i oratorium Quo vadis mieszkał i tworzył w Poznaniu. Zainspirowana słowiańską legendą o zatopionym mieście Wineta opera bogata jest w ludowe motywy, romantyczną fabułę pełną zwrotów akcji i monumentalne partie chóralne. Arię Domana Czy ty mnie kochasz rozsławił Jan Kiepura wykonując ją na całym świecie. Baśniowy świat topielic, strzyg i morskich toni wskrzesi uznany choreograf młodego pokolenia, Robert Bondara.

O precyzyjne wykonanie partytury Nowowiejskiego zadba Maestro Tadeusz Kozłowski.

Premiera będzie uroczystym zwieńczeniem obchodów 140. rocznicy urodzin kompozytora, która przypada w 2017 roku.

 

 

PONIEDZIAŁKI z "MUZĄ"

- 2.10 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Przeżyć: metoda Houellebecqa (2016)

reżyseria: Arno Hagers Erik Lieshout Reinier van Brummelen; 1 godz. 10 min.

gatunek: dokument; produkcja: Holandia

Iggy Pop, ikona popkultury, odgrywa główną rolę w filmie – jest po nim swoistym przewodnikiem. „Przeżyć: metoda Houellebecqa” rejestruje odwiedziny Iggy’ego w domu Michela… Choć nie jest to do końca Michel, i nie jest to do końca jego dom…

Twórcy filmu, mimo że opowiadają o szaleństwie, od którego nie ma ucieczki, nie odmalowali „Przeżyć: metody Houellebecqa” w czarnych barwach. W filmie znajdziemy zarówno elementy komiczne, jak i tragiczne.

 

- 9.10 (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Photon (2017)

reżyseria i scenariusz Norman Leto; 1 godz. 47 min.

nagrody: GDYNIA 2017 Złoty Pazur - Konkurs Inne Spojrzenie; Najlepszy film konkursu Nowe Horyzonty 2017 - Nagroda Publiczności

Od Wielkiego Wybuchu do rewolucji kwantowej, od początku czasu do narodzenia się planet i ewolucji biologicznego życia - i dalej w kierunku nieznanej przyszłości. Fascynujące zobrazowania największych pytań stojących przed nauką stanowią zarówno prowokującą do myślenia, dwugodzinną lekcję fizyki jak i pomost między abstraktem, badaniem naukowym oraz komunikacją wyników. Animowane wzory cząsteczek, fal i zjawisk, które są zarówno za małe i za duże by je obserwować gołym okiem, ujawniają swoje sekrety w zrozumiałym dla nas języku wizualnym. Film jest zainspirowany książkami Davida Deatscha, autora takich bestsellerów jak "Początek nieskończoności" czy "Materia rzeczywistości".

 

- 25 września (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - THE SQUARE (2017)

Cannes 2017 Złota Palma

reż. Ruben Östlund; 2 godz. 22 min.

Tadeusz Sobolewski

Znakomity "The Square". Östlund brawurowo, z surrealistycznym humorem stawia pytania jak u Bergmana i Kieślowskiego

"The Square" Rubena Östlunda - Złota Palma w Cannes - jest komedią, i to momentami "nieludzko śmieszną". Tylko dlaczego po seansie zapada na widowni tak głęboka cisza?

Dawno nie mieliśmy w Europie filmu, który z takim impetem atakowałby widza, dobierał się do jego (mojej, naszej) świadomości i – co więcej – próbował ją przekroczyć.

„The Square”: jego hipokryzja, moja hipokryzja

Bohaterem „The Square” jest dyrektor muzeum Christian, ktoś w rodzaju szwedzkiego odpowiednika Andy Rottenberg, który wpada w tarapaty z powodu nowej wystawy. Mało znany duński aktor Claes Bang jest w tej roli przykuwający, autoironiczny. W jego wykonaniu równie ciekawe, a nawet ciekawsze, jest to, co dzieje się poza akcją, w chwilach samotnego namysłu.

Rzadko kiedy w kinie ma się wrażenie, że aktor – czy też jego postać – myśli razem z nami. Bang jako Christian, przeżywając serię niefortunnych przygód, raz po raz jakby przygląda się sobie. Jest wtedy poza rolą – on, jeden z nas, tych, którzy te role muszą grać.

Christian jest podobny do mnie, widza, również w swojej hipokryzji. Wiele rzeczy robi wbrew sobie, bo ulega presji otoczenia. Poza tym jest rozbrajająco prawdziwy, na przykład kiedy przed otwarciem wystawy przepowiada sobie w toalecie przemówienie, które ma wyglądać jak improwizacja, choć jest wyuczone na pamięć.(...)

 

PONIEDZIAŁKI z "MUZĄ"

- 11 września (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - TANNA

reż. Martin Butler, Bentley Dean; 104 min.

Szekspir wśród szamanów.

Niezwykła, poruszająca baśń o tym, jak wrócić do korzeni, słuchając przy tym mądrości przodków.

Punktem odniesienia dla „Tanny” mogą być dzieje zwaśnionych rodów z Werony opisane przez Szekspira w „Romeo i Julii”. Także i tutaj miłość szlachetnych kochanków z nienawidzących się klanów nie znajduje zrozumienia. Mimo dramaturgicznego podobieństwa obie opowieści różni właściwie wszystko. Bohaterami filmu są żyjące współcześnie autentyczne plemiona z Yakel, jednej z wysp Oceanii, kierujące się zasadami tradycyjnego prawa Kastom. Rdzenni mieszkańcy walczyli z kolonizatorami kapitana Cooka, chrześcijańskimi misjonarzami. A teraz prowadzą wojny w obronie swojego terytorium między sobą.

J.Wróblewski „Polityka”

 

PEREGRYNACJA TEATRALNA I (2017/18)

Festiwal „Dialog”/SZEKSPIR JAK … ŚWIAT

(Maria Magdalena po raz 7. na FESTIWALU)

21 października (sobota); WROCŁAW; godz. 19.00; TVP Wrocław, Studio S-1 ; KINGS OF WAR

Reżyser: Ivo van Hove (Holandia)

Czas trwania: 270 min

9.00 - zbiórka przed salą gimnastyczną LO (ul. św.Marii Magdaleny)

9.15 - odjazd autokaru

ok. 12.45 - przyjazd do WROCŁAWIA

ok.13.00 - 14.30/15.00 - MUZEUM "PANA TADEUSZA" - zwiedzanie z Przewodnikiem w 2 grupach

15.00 -17.30 przerwa obiadowa/czas wolny

17.45 - zbiórka (centrum - szczegóły ustalone w dniu wyjazdu na miejscu) i przejazd autokarem na ul. Karkonoską

godz. 19.00 - 23.00; KINGS OF WAR

Język:niderlandzki, napisy: polskie, angielskie

Punktem wyjścia dla Kings of War są trzy kroniki historyczne Wiliama Szekspira: Henryk V, Henryk VI i Ryszard III. Van Hove zestawia te teksty, adaptując je, przepisując i parafrazując, aby zaprezentować widzom bardzo aktualną opowieść o zdegenerowanym świecie współczesnej polityki i przywódcach przyjmujących różne strategie w obliczu wojny. Spektakl Iva van Hove to również studium psychologiczne; jego bohaterowie nieustannie stają przed koniecznością dokonania wyboru między interesami kraju a zaspokojeniem własnych potrzeb i zabezpieczeniem własnych interesów. Dramaty Szekspira stają się tutaj punktem wyjścia do opowiedzenia o współczesności, do przedstawienia spisków, prowokacji i przemocy jako sposobów i efektów działania władzy. „Przywództwo to jedna z najważniejszych kwestii, z jakimi mamy do czynienia w XXI wieku. Jego klasyczne formy się nie sprawdzają” – mówi Ivo van Hove, tworząc spektakl o absurdalności i ulotności władzy politycznej.

Ivo van Hove (1958) – flamandzki reżyser teatralny, filmowy i operowy. Od 2001 roku jest dyrektorem Toneelgroep Amsterdam, jednej z najważniejszych scen europejskiego teatru. W swoim teatrze van Hove eksperymentuje z przestrzenią i technologią, które otwierają nowe możliwości performatywne dla aktorów. Wielokrotnie pracował poza granicami Holandii. W ostatnim czasie wyreżyserował w Nowym Jorku (2015) i Londynie (2016) musical Lazarus, przy którym współpracował z Davidem Bowiem, zaś w Londynie przygotował spektakl Obsession z Jude’em Law w roli głównej. Inne jego najnowsze spektakle to: Salome (De National Opera, 2017), Hedda Gabler (National Theatre, 2016), Zmierzch bogów (Comédie-Française, 2016), Polskim widzom jest doskonale znany z prezentacji Głosu człowieczego na festiwalu Kontakt w Toruniu oraz Tragedii rzymskich, Rosjan!, Szeptów i krzyków oraz Persony/Po próbie, pokazywanych w ramach poprzednich edycji festiwalu Dialog-Wrocław. W ubiegłym roku w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej wyreżyserował Łaskawość Tytusa Wolfganga Amadeusza Mozarta.

Po spektaklu odjazd autokaru

ok. 3.30 - przyjazd do Poznania ul. Dworcowa/Dworzec Letni

Orientacyjny koszt (przy pełnej „obsadzie” autokaru): teatr i przejazd: 90 zł (w tym 35 zł do 20.09 // całość do 10.10)

[bez kosztów zwiedzania – ew. przewodnik, bilet wstępu do muzeum - liczę na wsparcie Rady Rodziców ?]

Inicjatywa, opieka, materiały – prof. Ireneusz Okoń// materiały cz.1 (spektakl, dramaty Szekspira do odbioru w 112.ZAPRASZAM !)

Wsparcie opiekuńczo-organizacyjne p.prof.J.Błach, p.prof.B.Wieczerzycka, p.prof.T.Kowalski

 

 

PEREGRYNACJA TEATRALNA II (2017/18)

SZEKSPIR JAK … ŚWIAT 2

4 listopada (sobota); KRAKÓW; Teatr Stary; HAMLET

7.10 - zbiórka w holu głównym DWORCA PKP (naprzeciw kas biletowych)

7.35 - odjazd pociągu

13.12 - przyjazd do KRAKOWA

spacer przez Stare Miasto do Muzeum Narodowego (Al.3 Maja 1)
indywidualne zwiedzanie wystawy # dziedzictwo (+ wg potrzeb - ekspozycje stałe)/szczegółowe sugestie i zalecenia w materiałach)
[bilet wstępu ufundowany przez Radę Rodziców (Dziękujemy!) ]

po zwiedzeniu Muzeum do 18.50 czas wolny

18.45 - zbiórka przed Teatrem Starym/ pl. Szczepański 1

godz. 19.15 – 21.45; HAMLET

Reżyser: KRZYSZTOF GARBACZEWSKI

Czas trwania: 2 godz. 30 min. (1 przerwa)

Hamlet to sieć pajęcza; jego centrum to Elsynor; środowisko obce; dalekie od cywilizowanego świata; na które książę desperacko próbuje nanieść znaczenia. William Shakespeare prowadzi swój utwór wątpiąc w sens odwetu. Czym jednak może być zemsta; gdy sprawcza moc Hamleta-Ducha przestaje działać? – pytają twórcy.

„Krzysztof Garbaczewski błyskotliwie godzi przeciwieństwa: wierność tekstowi i jego odrzucenie; wiarę w dramat i przekonanie o jego anachronizmie; reżyserską wirtuozerię i sceniczną anarchię. Żaden polski reżyser nie ma tak imponującej wyobraźni wizualnej – Hamlet ze scenografią Aleksandry Wasilkowskiej to kolejny dowód. Nad sceną wisi wielkie lustro-ekran przypominające rozetę – kręci się wokół własnej osi i rzuca świetlne rozbłyski. Spektakl rozszczepia Hamleta jak pryzmat. Z patetycznego «być albo nie być» Cecko robi otwarte «być; albo nie: być może». Dlatego kolejne sceny tworzą różne warianty pomysłu na Hamleta; osobne gęste światy – raczej sąsiadujące ze sobą niż wynikające jeden z drugiego” – analizował Witold Mrozek w „Gazecie Wyborczej”.

Oglądamy więc „Hamleta” z całym bagażem rozmaitych interpretacji i myślenia o teatrze; „Hamleta” rozregulowanego; podawanego w wątpliwość; często niejasnego; a jednak wciągającego. Jest w tym spektaklu sporo powagi – choćby w rozpatrywaniu samotności Hamleta; jego niezdolności do miłości – ale też wiele ironii i niefrasobliwej zabawy.

Joanna Targoń; „Gazeta Wyborcza”

SPEKTAKL REKOMENDUJEMY WIDZOM OD 16. ROKU ŻYCIA.

W scenariuszu spektaklu wykorzystane zostały fragmenty tekstów: „HamletMaszyna” Heinera Müllera w tłumaczeniu Jacka St. Burasa; „Hamlet” Stanisława Wyspiańskiego; „La Maladie de la Mort” Marguerite Duras w tłumaczeniu Marcina Cecko (część polska) oraz Barbary Bray (część angielska).

Po spektaklu szybki marsz: DWORZEC GŁÓWNY PKP

22.30 – odjazd pociągu

6.10 - przyjazd do Poznania

Orientacyjny koszt (bilet ulgowy do teatru + przejazd PKP): 100 zł (w tym 65 zł do 12.10 // całość do 20.10)

Inicjatywa, opieka, materiały (do odbioru w 112 od środy 25.10) – prof. Ireneusz Okoń

USILNIE ZALECANA [(w klasie 2B OBOWIĄZKOWA:) ] znajomość tekstu Hamleta

współpraca - prof.I.Promińska, prof.B.Wieczerzycka, prof.T.Kowalski

 

 

WPROWADZENIE DO GOMBROWICZA. SPOTKANIE Z KLEMENTYNĄ SUCHANOW - TEATR NOWY /SCENA NOWA;

26 września (wtorek); godz. 17.30; bilet 1 zł;

Tuż przed premierą IWONY, KSIĘŻNICZKI BURGUNDA zapraszamy na pierwsze z cyklu przedpremierowych spotkań edukacyjnych, zorganizowane we współpracy z Wydawnictwem Czarne, a dotyczące Witolda Gombrowicza.

Dramaturg Teatru Nowego, Michał Pabian, opowie Państwu o historii wystawiania dzieł pisarza na scenach polskich – od IWONY Zygmunta Hübnera w Teatrze Powszechnym po poznańską realizację tego spektaklu. W drugiej części wieczoru Klementyna Suchanow, autorka pierwszej pełnej biografii literackiej: GOMBROWICZ. JA, GENIUSZ, w rozmowie z prof. Piotrem Śliwińskim – i dokładnie w przeddzień premiery tej publikacji – opowie o swoich podróżach śladami „najbardziej znanego z niezna31nych pisarzy”.

 

 

TEATR NOWY; POZNAŃ

3 października 2017// PREMIERA Z LEGITYMACJĄ; godz. 19.00; bilet 20 zł (płatność do 19.09)

IWONA, KSIĘŻNICZKA BURGUNDA; Witold Gombrowicz

Reżyseria: MAGDALENA MIKLASZ

Adaptacja, dramaturgia: ŻELISŁAW ŻELISŁAWSKI

Scenografia: KAJA MIGDAŁEK

Mamy wszystko pod kontrolą. Wiemy, co jest dla nas najlepsze. Wybraliśmy najzdrowszą dietę, ładnie położone mieszkanie, wygodne i modne ciuchy. Znaleźliśmy sobie najlepszego dostępnego partnera i mamy krąg sprawdzonych przyjaciół, na których zawsze możemy liczyć. Żyjemy sobie jak księżniczki i jesteśmy bardzo szczęśliwi. Najszczęśliwsi. Niech no tylko ktoś spróbuje powiedzieć, że nie jesteśmy. Że źle wybraliśmy. Poderżniemy mu gardło z lekkim sercem.

 

 

TEATR WIELKI / REŻYSER W OPERZE;

15 października (niedziela); godz. 18.00; III BALKON I rząd; bilet ulgowy 27 zł, normalny 33 zł (wpłaty do 15.09)

RIGOLETTO; Giuseppe Verdi

Reżyseria: MARCIN BORTKIEWICZ

Jestem rad z siebie i sądzę, że nie napiszę nigdy nic lepszego – miał powiedzieć Verdi po prapremierze Rigoletta. I rzeczywiście udało mu się stworzyć dzieło ponadczasowe – zarówno w warstwie tekstowej, jak i muzycznej. Ta mistrzowsko skomponowana opera – tragiczna opowieść o zazdrości, zemście i poświęceniu oparta została na sztuce Victora Hugo Król się bawi. Wielkie namiętności i majestatyczna muzyka tworzą tutaj doskonałą całość. Sławna, pełna ironii pieśń: La donna è mobile śpiewana przez księcia Mantui to jeden z największych przebojów operowych wszechczasów.

MARCIN BORTKIEWICZ - reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta i dramaturg, aktor. Absolwent Uniwersytetu Gdańskiego oraz Mistrzowskiej Szkoły Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy w Warszawie. Członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Od 1991 związany z Ośrodkiem Teatralnym Rondo w Słupsku jako aktor, scenarzysta i reżyser teatralny, w latach 2005-2007 aktor i reżyser w Teatrze im. Bogusławskiego w Kaliszu, współpracuje też z innymi teatrami.

 

 

TEATR WIELKI; POZNAŃ

7 listopada 2017 (wtorek); godz. 19.00; bilet (III BALKON I i II rząd) 27 zł ulgowy; 33 zł normalny (płatność do 10.10)

MACBETH; Giuseppe Verdi

Libretto Francesco Maria Piave na podstawie tragedii Williama Szekspira

Kierownictwo muzyczne Gabriel Chmura

Reżyseria: Olivier Fredj

Przybliżony czas trwania: 2 h 55 min., 1 przerwa

Macbeth marzy o władzy. Przepowiednia obiecuje mu przywództwo nad królestwem, ale również jego szybki koniec. Ambicję Macbetha podsyca jego żona–oboje wkraczają na mroczną drogę zbrodni, z której nie można zawrócić. Szybko sen o władzy okazuje się surrealistycznym koszmarem. Macbeth uchodzi za pierwszą wielką operę w dorobku Verdiego. Zadecydowało o tym genialne libretto Francesco Marii Piavego, oparte na tragedii Williama Szekspira, jak również innowacyjny i niezwykle dramatyczny charakter muzyki. To krwawa opowieść o ambicji i władzy, która - sprawowana w niewłaściwy sposób – obraca się przeciwko temu, kto ją dzierży. We Freudowskiej interpretacji reżysera Oliviera Fredja, Macbeth jest niekończącym się snem, pełnym napięcia, ironii i szalejących namiętności. Granice pomiędzy rzeczywistością i fantazją rozmywają się. Spektakl zabiera widza w podróż do mrocznych zaułków umysłu Macbetha. Projekcje video, zainspirowane kolażami francuskiego artysty Jeana Lecointre’a, wzmagają odczucie przedziwnego misterium otaczającego Macbetha.

 

 

ROK SZKOLNY 2015/2016

 

PEREGRYNACJA I

Festiwal „Dialog”/Bergmanofilia

17.10 (sobota); WROCŁAW; TEATR POLSKI / Duża Scena; ul. G. Zapolskiej

12.10 - zbiórka (holl nowego dworca)

12.33 - odjazd pociągu

15.01 - przyjazd do WROCŁAWIA

Spacer w stronę Starego Rynku/czas wolny (!)

17.30 - zbiórka w TEATRZE POLSKIM ul. G. Zapolskiej 4

godz. 18.00 - 19.40; Szepty i krzyki; Ingmar Bergman

Wykonawca: Toneelgroep Amsterdam (Holandia)

Reżyser: Ivo van Hove

W Szeptach i krzykach, filmie nakręconym w roku 1972 przez Ingmara Bergmana, stajemy się świadkami samotnego umierania chorej na raka Agnes. W ostatnich chwilach życia towarzyszą jej przybyłe z daleka siostry – Karin i Maria. Żyją one jednak własnymi sprawami, uwikłane w poważne problemy uczuciowe i rodzinne. Najbardziej serdeczną i najbliższą dla chorej okaże się służąca i opiekunka Agnes – Anna. Ludzki los jest u Bergmana w sensie metaforycznym porównywalny z męką Chrystusa: Golgota Agnes kończy się więc sceną nawiązującą do motywu piety.

Ivo van Hove przeniósł akcję swojego spektaklu w czasy i dekoracje współczesne. Umierająca Agnes nagrywa na wideo świadectwo swego bólu, chcąc tym performansem pozostawić po sobie ślad. Odchodzenie ze świata uwypukla głębokie osamotnienie bohaterki i jej wielki głód miłości czy choćby bliskości innych. Gehennę Agnes współtworzą choroba i przejmujący chłód rodzeństwa. „Van Hove pokazuje śmierć kobiety w jednej długiej, prawie niemej scenie. Jest ona poruszająco piękna, jeszcze bardziej przejmująca niż sceny umierania w jego wcześniejszym przedstawieniu poświęconym chorobie, czyli Aniołach w Ameryce. [...] Przedstawienie ma cechy performansu, obrządku religijnego. [...] Scenografia Jana Versweyvelda staje się kolejnym bohaterem spektaklu. Wokół łóżka znajdują się ekrany wideo, lampy, szklane ściany, a obok wydzielona przestrzeń kuchenna. Białe neonowe światło podkreśla kliniczny charakter otoczenia, które stanowi przeciwwagę dla elastycznego aktorstwa Nietvelt. Kiedy jej postać umiera, zawieszona kamera huśta się tam i z powrotem w kierunku jej twarzy, jak ramię metronomu”. [Wilfred Takken, „NRC Handelsblad”]

Po spektaklu udział w rozmowie:

SAMOTNOŚĆ UMIERANIA

• Gość: Ivo van Hove, Dariusz Kosiński

Po spotkaniu czas wolny.

23.30 - zbiórka na dworcu PKP

23.48 - odjazd pociągu PKP

03.10 - przyjazd do Poznania

Koszt całości (orientacyjnie) 75 zł; (przedpłata 30 zł do 20.09; całość najpóźniej do 2.10)

 

PONIEDZIAŁKI z "MUZĄ"

5 października (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Młodość

Reżyser: Paolo Sorrentino

Najnowszy film Paolo Sorrentino, nagrodzonego Oscarem za "Wielkie piękno". W roli głównej Michael Caine jako słynny kompozytor, spędzający wraz z rodziną wakacje w luksusowym hotelu w Alpach. Przed laty postanowił, że nigdy więcej nic nie skomponuje oraz przestanie dyrygować. Niespodziewana wizyta wysłannika brytyjskiej Królowej, którego początkowo nie chce przyjąć ani wysłuchać, zmusi go do konfrontacji z najbliższymi oraz z własnym życiem.

 

28 września (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - O dziewczynie, która wraca nocą sama do domu

Reżyser: Ana Lily Amirpour

Kiedy w zepsutym do szpiku kości Bad City piękna i samotna wampirzyca spotyka jedynego uczciwego mężczyznę w mieście, staje się jasne, że nic już nigdy nie będzie takie samo. Ale czy w miejscu, gdzie przestępczość, narkotyki i prostytucja są na porządku dziennym, może narodzić się prawdziwa miłość? I czy szlachetna krwiopijczyni, która nocami na deskorolce w tradycyjnym irańskim czadorze wymierza sprawiedliwość w zdegenerowanym mieście, odnajdzie szczęście u boku przystojnego śmiertelnika?

 

21 września (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Amy

Reżyser: Asif Kapadia

Dokumentalna opowieść o zmarłej w 2011 roku w wieku 27 lat brytyjskiej wokalistce Amy Winehouse. Historia dziewczyny obdarzonej fenomenalnym talentem, która w bardzo krótkim czasie stała się światową gwiazdą. Film zrealizowany z nieznanych do tej pory materiałów archiwalnych, z bardzo bliska pokazujący jej zawrotną karierę, presję globalnego sukcesu, potrzebę ryzykownego życia i trudne związki z mężczyznami.

 

7 września (poniedziałek); godz. 15.00; bilet 10 zł - Gołąb przysiadł na gałęzi i rozmyśla o istnieniu

Reżyser: Roy Andersson

Dwaj domokrążni sprzedawcy, Sam i Jonathan, jak współcześni Don Kichot i Sancho Pansa zabierają widza na wędrówkę przez kalejdoskop ludzkich losów. Podróż ta pokazuje piękno jednych chwil, błahość innych, humor i tragedię, które tkwią w ludziach, wielkość człowieczeństwa i jego kruchość. Tytuł nawiązuje do ptaków z obrazu Breugla "Myśliwi na śniegu", które z wysoka obserwują świat i wydają się myśleć: Kim są ludzie? Za czym tak gonią? Podobnie jak inne obrazy tego reżysera, film stanowi łańcuch epizodów, mających kulminacje w absurdalnych wizjach, pełnych zarazem czarnego humoru, jak i tragizmu.

 

TEATR POLSKI / MALARNIA;

17 września (czwartek); godz. 19.00; bilet 20 zł;

Konstelacje

Reżyseria: Agata Biziuk

Marianne i Roland nigdy nie powinni się poznać, ich historie są przecież bardzo odmienne. Jednak ich spojrzenia wielokrotnie spotykają się. Kroki prowadzą do tych samych miejsc. Układ gwiazd i planet dziwnie im sprzyja. Mają tyle szans do zbliżeń. W pamięci kochanków pozostają drzazgi wspomnień ze skonsumowanych emocji. Wracają do sytuacji, odtwarzają je na nowo, przypominają sobie szczegóły, albo wręcz uświadamiają sobie inne wersje wydarzeń. „Konstelacje” to niebanalna historia kochanków, w której bohaterowie mogą zakochać się w sobie kilka razy – od nowa. Rozgrywają między sobą różne scenariusze swoich uczuć. Mają niewyczerpaną ilość „pierwszych szans”.